Als je denkt aan priester worden…


Over priesters horen we dikwijls zeggen dat ze hard werken, ja zelfs overvraagd worden nu ze de zorg krijgen voor meerdere parochies. Mensen zien hoe ze zich soms van de ene kerk naar de andere haasten en vinden het geen aantrekkelijke job. Hedendaagse priesters kennen een serieuze werkdruk. Om zich niet te verliezen in het vele werk zoeken ze om ook biddende mensen te zijn.

Priesters zijn goed gekend als voorgangers in de Eucharistie, bij doopsels, huwelijken en uitvaarten. Met de samengekomen gelovigen willen ze een biddende gemeenschap vormen. Ze proberen zich daar goed op voor te bereiden. Ze luisteren goed naar de vreugden en zorgen die bij mensen leven. Ze luisteren ook naar het Woord van God dat het hart van mensen kan raken. Wie veelvuldig voorgaat in de liturgie, riskeert te vervallen in routine. Alles gebeurt dan bijna op automatische piloot. Na een tijd kunnen priesters vaststellen dat ze tijdens tal van vieringen met hun hart niet meer bij de Heer zijn.

Daarom is het goed en noodzakelijk dat priesters ook buiten de vieringen waarin ze voorgaan tijd vrij maken om de Heer op te zoeken in stilte en gebed. De kerk verwacht van haar priesters dat ze het getijdengebed naar best vermogen behartigen. Op verschillende momenten van de dag vallen ze dan stil om te luisteren naar Gods Woord en om psalmen te bidden. Ze weten zich dan verbonden met veel priesters, diakens, religieuzen en ook leken die hetzelfde gebed van de kerk in de mond nemen. Het getijdengebed maakt deel uit van de zending van de priesters. Bij hun wijding hebben ze aanvaard om het te bidden in naam van en voor de mensen die hen zijn toevertrouwd, voor kerk en wereld. De psalmen zijn bijzonder rijk. Ze bespelen de vele registers van vreugde, angst, nood, hoop en verlangen die leven in het hart van mensen. Priesters zijn dankbaar als ze dit getijdengebed in gemeenschap kunnen bidden. Diocesane priesters (verbonden aan een bisdom) leren het ook bidden als ze alleen zijn.

Maar het hart van de priesters verlangt ook naar een persoonlijk gesprek met de Heer. Ze willen hun hart luchten bij hun Meester en luisteren naar wat Hij hen als boodschap mee wil geven. Ieder van hen doet dit op een eigen wijze. Maar het evangelie van de dag neemt er dikwijls een centrale plaats in. Priesters vertoeven graag in het gezelschap van de Heer Jezus, in stille dankbaarheid, in goede en kwade dagen. Sommigen herontdekken de waarde van de eucharistische aanbidding. Priesters ervaren dat het persoonlijk gebed een bron van kracht is om hun dienstwerk goed te kunnen behartigen. In de stille omgang met de levende Jezus leren ze Hem beter kennen. Ze nemen zijn gezindheid over. Ze ontvangen er de adem van zijn Geest. In vele gebedsvormen drukt de priester zijn geloof uit in een onzichtbare maar toch zo werkelijk nabije Gesprekspartner. Biddende priesters beleven een intense verbondenheid met de Heer die hen roept en zendt.

Als je denkt aan priester worden, bid dan verder zoals je het nu al probeert. Stel je hart ook open voor nieuwe vormen van gebed. Biddend blijven we verbonden in de Heer.

  » Priester worden…  
  » Overzicht brieven…  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 1  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 2  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 3  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 4  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 5  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 7  

  » Gebeden om roepingen…

  ^  top