Als je denkt aan priester worden…


De katholieke kerk wijdt enkel celibataire mannen tot priester. Van haar priesters verwacht de kerk dat ze hun roeping beleven als ongehuwde omwille van het Rijk Gods. Ze worden geroepen om Jezus te volgen die als ongehuwde helemaal leefde van en voor zijn Vader. Celibataire priesters kunnen een diepe levensvervulling vinden in hun verbondenheid met God die hen bemint en draagt. Alles begint bij de ontdekking van Gods liefde die altijd eerst is. Het kan een sterk geloofsgetuigenis zijn voor hun omgeving als priesters geluk en kracht vinden in hun vriendschap met de Heer. Vanuit het ontvangen van Gods gratuite liefde weten ze zich gezonden om Gods goedheid te delen met velen, vooral met hen die wachten op een teken van begrip en genegenheid.

Er zijn altijd wel vragen geweest bij het verplicht stellen van het celibaat voor de priesters. In onze tijd wordt het godgewijde celibaat op zich als zinvolle levenskeuze in vraag gesteld. Recent werden we geschokt bij het bekend raken van het seksueel misbruik van kinderen door priesters. Het nieuws over zo'n misstappen heeft de alsmaar breder verspreide gedachte gevoed dat een celibatair leven zo goed als onmogelijk is. We leven in een klimaat waarin priesters gemakkelijk verdacht gemaakt worden het celibaat niet te onderhouden. Er wordt vlug gedacht en gezegd dat ze stiekem een relatie hebben met een vrouw of een man. De huidige situatie leert ons in elk geval dat het leven in seksuele onthouding niet vanzelfsprekend is en ook niet kan rekenen op veel begrip in onze samenleving.

Maar kun je daaruit besluiten dat een celibatair leven zinloos en onmogelijk is? Zo'n zwaar besluit gaat voorbij aan de vele getuigenissen van priesters die gelukkig zijn in een celibatair leven ten dienste van velen in kerk en samenleving. In stille bezinning en gebed weten ze zich nooit echt alleen. Hun vreugden en zorgen delen ze met de Heer van hun leven die ze ontdekken als een trouwe metgezel en tochtgenoot. Ze zijn ook dankbaar voor hun goede vrienden, voor allen die hen dragen en met wie ze mogen samenwerken. Hun voorbeeld blijft ons voor ogen staan, ook als we misstanden in de kerk moeten betreuren.

Als je denkt aan priester worden, kijk dan eens in eigen hart of je daar ook de roeping vindt om als ongehuwde de Heer en zijn volk te dienen. Durf eerlijk en open spreken met een vertrouwenspersoon over je gevoelsleven, je verlangen naar een levenspartner en naar kinderen, je groei in vriendschap, in geloof en gebed. Bespreek ook hoe je omgaat met je alleen zijn en met je geloof dat God je steeds nabij is.

Als je denkt aan priester worden, bid dan dikwijls om de Geest die je helpt ontdekken of je ook geroepen bent ongehuwd door het leven te gaan. 'k Bid mee om die gave van onderscheiding.

  » Priester worden…  
  » Overzicht brieven…  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 1  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 2  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 4  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 5  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 6  
  » Als je denkt aan priester worden… Brief 7  
  » Gebeden om roepingen…

  ^  top